Teatr
Theatre

"Cohen"  
Teatr Roma w Warszawie, premiera 24 listopada 2002 roku

Reżyseria: Krzysztof Zalewski
Scenariusz: Maciej Karpiński
Tłumaczenie piosenek: Maciej Karpiński i Maciej Zembaty
Scenografia: Marek Chowaniec
Kostiumy: Dorota Raqueplo
Kierownictwo muzyczne: Janusz Bogacki
Kierownictwo produkcji: Marek Szyjko
Obsada: Katarzyna Groniec, Agnieszka Matysiak, Piotr Machalica, Wojciech Wysocki, Krzysztof Wakuliński, Dariusz Kordek,
              Anna Frankowska, Ewa Wlazłowska, Olga Stopińska



Katarzyna Groniec
Wojciech Wysocki  
Krzysztof Wakuliński   Piotr Machalica

                                               
                                                                           

Przedstawienie w konwencji kawiarni, do której aktorzy zapraszają widzów na pół godziny przed spektaklem.

Informacje i zdjęcia ze strony internetowej Teatru Roma www.roma.warszawa.pl

 

 

" W moim skrytym Ja. 14 x Leonard Cohen"  
Teatr Polski we Wrocławiu, premiera 13 czerwca 2004 roku

 

Koncepcja: Agnieszka Kopytko
Tłumaczenie piosenek: Adam Sypuła
Aranżacje: Łukasz Damm
Video: Robert Baliński
Montaż: Jarosław Kapuściński
Produkcja: Kolektyw
Muzycy: Adam Sypuła, Anna Sroka, Łukasz Damm, Krzysztof Wawer, Michał Czarnota, Dorota Drożdżewska, Anna Stagenalska,
              Dominika Podemska, Jakub Kruk
Aktorzy: Ewelina Ciszewska, Michał Dawidowicz

 

„Pieśni miłości i nienawiści"
Leonarda Cohena

Tarnowski Teatr im. Ludwika Solskiego, premiera 21 kwietnia 2007

DYREKTOR NACZELNY I ARTYSTYCZNY WOJCIECH MARKIEWICZ

WIERSZE, MUZYKA

LEONARD COHEN

TŁUMACZENIA

MACIEJ KARPIŃSKI

Wiersze i teksty piosenek

MACIEJ ZEMBATY

Teksty piosenek

WOJCIECH FLADZIŃSKI

Cytaty z listów i wspomnień Leonarda Cohena

ARANŻACJE PIOSENEK I PRZYGOTOWANIE WOKALNE

TOMASZ BENN

SCENOGRAFIA I REŻYSERIA ŚWIATEŁ

JERZY BODUCH

PROJEKTY KOSTIUMÓW

WSPÓŁPRACA ZESPOŁU SZKÓŁ OGÓLNOKSZTAŁCĄCYCH I TECHNICZNYCH IM. J. SZCZEPANIKA W TARNOWIE, UCZENNICE - SABINA GĄSIOR, LIDIA SCHABOWSKA, OPIEKA ARTYSTYCZNA - BARBARA MAREK

ZDJĘCIA I MONTAŻ FILMU

MACIEJ FLAUMENHAFT

W FILMIE WYKORZYSTANO

FRAGMENTY FILMÓW DOKUMENTALNYCH Z ŻYCIA LEONARDA COHENA, ZE ZBIORÓW PRYWATNYCH
JARKKO ARJATSALO (FINLANDIA)

ASYSTENT REŻYSERA

MAREK KĘPIŃSKI

INSPICJENT, SUFLER

KRYSTYNA FUDYMA


LEONARD COHEN

ZASTANAWIAM SIĘ,
ILU LUDZI
W TYM MIEŚCIE

Zastanawiam się, ilu ludzi w tym mieście
Mieszka w wynajętych pokojach,
Późno w nocy, kiedy patrzę na domy
Zdaje mi się, że widzę twarz w każdym oknie,
Patrząca na mnie,
A kiedy się odwracam,
Ciekaw jestem, jak wielu wraca do swych stołów
I zapisuje to.

(Przełożył Maciej Karpiński)

WYSTĘPUJĄ

MARTA MARIANNA GORTYCH

ANNA LENCZEWSKA

GRZEGORZ JANISZEWSKI

MAREK KĘPIŃSKI

JERZY OGRODNICKI

ROBERT ŻUREK

GRA ZESPÓŁ MUZYCZNY

TOMASZ BENN

FORTEPIAN

KRZYSZTOF BOGUCKI

KONTRABAS

JAN KOŁODZIEJCZYK

SKRZYPCE

   Fenomen twórczości Leonarda Cohena, poety – pieśniarza o nieprzemijającej popularności, polega na połączeniu poetyckiej głębi z lekkością i przystępnością, które mogą porwać każdego. Tłumacz i wykonawca jego ballad Maciej Zembaty powiedział kiedyś, że nie zdumiało go, gdy zobaczył na mazurskiej wsi tańczących weselników w rytm piosenki „Dzisiaj tu, jutro tam”.
   Spektakl Tarnowskiego Teatru „Pieśni miłości i nienawiści” , w reżyserii Sławomira Gaudyna, chce nawiązać do dobrych tradycji teatru piosenki i przypomnieć znane utwory Cohena. W wyborze nie tylko piosenek, lecz także własnych wypowiedzi pieśniarza czuć potrzebę ironii, ciepła i wiarę w uczciwość przypisaną organicznie człowieczeństwu. Spisane przez Irę Nadela, myśli i wypowiedzi pieśniarza odsłaniają świat z perspektywy człowieka wrażliwego, poszukującego swojego w nim miejsca, którego największym zagrożeniem jest moralny relatywizm. Ocaleniem jest miłość, zdaje się mówić przeszło siedemdziesiąt letni poeta, który w tym roku odwiedził Polskę wraz z piękną kobietą i wokalistką Anjani Thomas w Studio Radiowym im. Agnieszki Osieckiej kilka utworów zaśpiewali razem, pięknie rozpoczynając polską wiosnę. Na tarnowskiej scenie czołówka śpiewających aktorów, którzy z udziałem zespołu muzycznego wykonają kilkanaście piosenek Leonarda Cohena. Autor osobiście wyraził zgodę na wykorzystanie ich w tarnowskiej inscenizacji. Do najbardziej popularnych należą między innymi „Sisters of mercy” („Siostry miłosierdzia”, czy też „Dance me to the end of love” („Tańcz mnie po miłości kres”).

                                                                                                                                                                                                                                 Wojciech Markiewicz

„(...) Bohater liryczny Cohena to człowiek wyobcowany, osamotniony, wędrujący. Człowiek, który <utracił wszystko>, który <nie ma już po co żyć>. Wędruje on bez ustanku dlatego, że nie posiada miejsca, który byłoby jego własne, miejsca, gdzie czułby się mniej obco, gdzie byłby <u siebie>, ale także dlatego, że uparcie szuka swej ludzkiej tożsamości. Odnajduje ją nierzadko w miłości, ale miłość u Cohena, choć traktowana jako ucieczka przed osamotnieniem, najczęściej kończy się powrotem do samotności, gdyż wędrujący bohater jego wierszy jest tym, który stracił umiejętność oddania się bez reszty uczuciu. Człowiek, którego wnikliwy portret maluje poeta w swoich wierszach, jest produktem współczesnej cywilizacji. W świecie pozornych związków międzyludzkich, w świecie, gdzie pośpiech powoduje zdawkowość gestów, zaś hałas zagłusza słowa, nie ma miejsca dla człowieka autentycznego, takiego, który chciałby odnaleźć swą tożsamość, zrozumieć, kim jest i z taką wiedzą skierować się ku innym ludziom, aby poprzez nich wzbogacać i rozwijać swą osobowość, a wraz z nią świat, którego pragnie być częścią (...)”.

                                                                                                                                                                                                Maciej Karpiński („Życie Literackie”, Nr 1350)


 

LEONARD NORMAN COHEN

   Kanadyjski poeta, powieściopisarz i piosenkarz, urodził się w roku 1934 w Montrealu. Pochodzi z zamożnej, żydowskiej rodziny wywodzącej się z Polski. Ukończył Uniwersytet McGill. Już w trakcie studiów osiągną prestiżową nagrodę Mac Naughton za osiągnięcia literackie. Jego debiut poetycki nastąpił w roku 1956. Tworząc poza ówczesnymi nurtami poezji amerykańskiej, nawiązał do tradycji beatników, recytując wiersze przy akompaniamencie zespołu jazzowego. Kilka lat spędził w Grecji na wyspie Hydra, gdzie napisał swoje najbardziej znane utwory, m.in. powieść "Piękni przegrani" (Beautiful Losers) oraz klasyczną piosenkę "Ptak na drucie" (Bird On A Wire). Leonard Cohen wiele podróżował, prowadząc intensywne życie towarzyskie, zawsze otaczany pięknymi kobietami. Mieszkał w Londynie, Nowym Jorku, na wyspie Hydra, Nashville, Bombaju, Los Angeles. Jego głośne romanse z piosenkarkami: Judy Collins, Joni Mitchell, Nico oraz Janis Joplin (tę ostatnią upamiętnił w piosence "Chelsea Hotel #2") dodawały mu sławy i dostarczały inspiracji twórczej. Fenomenem jest ogromna popularność Cohena w Polsce. Jego występom w Polsce w 1985 towarzyszyła atmosfera politycznej sensacji, która nie przeszkodziła jednak odbyć trasę koncertową, gdzie wielotysięczne tłumy wypełniały sale. Było to zasługą Macieja Zębatego i Macieja Karpińskiego, którzy są autorami tłumaczeń tekstów piosenek Cohena. Maciej Zębaty, przyjaciel Cohena, od lat popularyzuje jego ballady wykonując je na rozlicznych koncertach, wydając płyty. W latach 1994 – 1999 Cohen przebywa w buddyjskim klasztorze Zen na górze Mount Baldy pod Los Angeles, gdzie odnajduje spokój ducha. Przebywał tam pod imieniem Jikan, co znaczy "Cichy". Po opuszczeniu klasztoru wydał we współpracy autorskiej z Sharon Robinson album "Ten New Songs" (Dziesięć nowych piosenek). Pomimo światowego sukcesu płyty, Cohen nie dał się namówić na występy publiczne. Wrócił do domu w Los Angeles i odbył kilka egzotycznych podróży, m.in. do Indii. Rok 2002 przyniósł kompilację "The Essential Leonard Cohen" - wyboru nagrań dokonał sam artysta. W 2003 roku Cohen otrzymał medal "The Order of Canada", najwyższe odznaczenie państwowe Kanady przyznane mu za wybitny wkład w rozwój kanadyjskiej kultury. Natomiast w roku 2006 Cohen został uhonorowany członkostwem w Canadion Songwriteres Hall of Fame. Nad nowym albumem, "Dear Heather", pieśniarz pracował m.in. z Sharon Robinson i Anjani Thomas. Wielkim powodzeniem cieszył się film dokumentalny „I`m Your Man”, który na ekrany polskich kin wszedł w roku 2006. Występuje w nim sam Leonard Cohen opowiadając o swoim życiu i marzeniach, natomiast o wpływie Cohena na swoją twórczość mówią takie gwiazdy, jak Bono, muzycy zespołu U2, Nick Cave.. Najnowsze wiersze oraz fragmenty prozy poetyckiej Leonarda Cohena ukazały się w 2006 roku w bogato ilustrowanej przez samego autora książce "The Book Of Longing" („Księga tęsknoty” - polskie wydanie nakładem wydawnictwa REBIS w przekładzie Daniela Wyszogrodzkiego).

Rezerwacja biletów: Biuro Promocji i Organizacji Widowni Tarnowskiego Teatru, 33-100 Tarnów,

ul. Mickiewicza 4, tel. (014) 636-12-53 (54); e-mail   organizacja@teatr.tarnow.pl

Sprzedaż biletów: Kasa Teatru, tel. (014) 636-12-54; e-mail  kasabiletowa@teatr,tarnow.pl

www.teatr.tarnow.pl

Redakcja ulotki: Grażyna Nowak
Projekt i skład komuterowy: Maciej Sroka


Reżyser -  Sławomir Gaudyn
fot. Anna Pfeiffer

Zdjęcia z prób - artysta fotografik Andrzej Tylko


Marta Marianna Gortych, Robert Żurek, Grzegorz Janiszwski, Anna Lenczewska, Marek Kępiński
Marta Marianna Gortych, Robert Żurek, Anna Lenczewska

Marta Marianna Gortych, Robert Żurek, Grzegorz Janiszwski, Anna Lenczewska, Marek Kępiński
Marek Kępiński, Krzysztof Bogucki

Anna Lenczewska, Robert Żurek
Marta Marianna Gortych, Grzegorz Janiszwski


 

" Z poważaniem, L. Cohen"  
Teatr Polski we Wrocławiu, 12 kwietnia 2008 roku
Koncert galowy  29. Przeglądu Piosenki Aktorskiej

Teksty i muzyka - Leonard Cohen
Tłumaczenia - Maciej Zembaty i Maciej Karpiński
 


Scenariusz i reżyseria - Andrzej Domalik

Aranżacje i kierownictwo muzyczne - Adam Skrzypek
Zespół w składzie:
Adam Skrzypek – kontrabas, akordeon, gitara basowa
Rafał Karasiewicz – instrumenty klawiszowe
Dariusz Kaliszuk – perkusja
Janusz Brych – saksofony
Artur Lesicki – gitary
Beata Wołczyk - skrzypce
Chórki - Magdalena Śniadecka - Skrzypek,  Katarzyna Mirowska,  Ewa Głowacka - Fierek
 

Program:


Słynny błękitny prochowiec (Famous Blue Raincoat)  Zbigniew Zamachowski (On)
 


Kto w płomieniach (Who By Fire)  Anna Radwan (Jane)


Diamenty w kopalni (Diamonds In The Mine)  Magdalena Kumorek (Marianne)


 Na tysiąc pieszczot w głąb (A Thousand Kisses Deep)  Katarzyna Groniec (Kelnerka)


Ptak na drucie (Bird On The Wire) Zbigniew Zamachowski


Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób (Hey, That's No Way To Say Goodbye) Anna Radwan (Jane)


Ukochany, ukochany, ukochany (Lover, Lover, Lover)  Mariusz Kilian (Facet z cygarem)


Zuzanna (Suzanne)  Kinga Preis (Ćma)


Jedno z nas nie może się mylić (One of Us Cannot Be Wrong)  Arkadiusz Brykalski (Marynarz I)


Najpierw wziąć Manhattan (First We Take Manhattan)  Wojciech Malajkat (Marynarz II)


Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End of Love)  Magdalena Kumorek


Dziś w nocy będzie fajnie (Tonight Will Be Fine)  Paweł Królikowski (Barman)


Żegnaj Marianne (So Long Marianne)  Bartosz Porczyk (Poeta)


Śmierć kobieciarza (Death of A Ladies' Man)  Justyna Szafran (Siostra I)


Alleluja (Hallelujah)  Bogna Woźniak (Siostra II)


Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy)  Marcin Przybylski (Skrzypek)


W tajnym życiu mym (In My Secret Live)  Mariusz Kilian


Oto jest  (Here It Is)  Anna Radwan

 

Strona przygotowane we współpracy z Martą Liwską z Wrocławia .